Hardal, Sinapis:
Turpgillerden bir çeşit bitkidir. Akdeniz bölgesi vatanıdır. Sarı veya beyaz çiçekli olup, tohumlarında eterik yağ vardır. İki çeşidi bulunur.Bunlar;
Siyah Hardal:
Çiçekleri sarı, meyvesi dört köşeli, kısa ve sivridir. Hekimlikte; göğüs hastalıklarında kullanılmaktadır.
Beyaz Hardal:
Soluk kırmızı veya beyaz çiçeklidir. Taneleri, siyah hardalınkinden daha büyüktür. Hekimlikte; daha çok siyah hardal tohumu kullanılır. Tesirli maddesi “potasium mironat” ve “sinigrin”dir.
Hardal Ruhu:
Ilık suya, dövülmüş hardal tohumu konularak elde edilir. Oldukça tahriş edici bir maddedir. Deriyi kızartır ve yakar.
Hardal Kağıdı:
Hardal tozunun, kauçuk mahlülü aracılığıyla kağıda yapıştırılmasıyla elde edilir. Bu kağıt ılık su ile ıslatılıp, hardallı tarafı cilde tatbik edilir.
Hardal Banyosu:
Temiz bir tülbentin içine 150 – 500 gram hardal tozu konup, çıkın yapıldıktan sonra banyo suyuna konur. Hardal kağıdı, keten tohumu lapası veya hardal banyosu 10-15 dakikadan fazla tatbik edilmemelidir.
Faydaları:
Beyne veya akciğerlere kan hücum etmesi durumlarında faydalıdır. Bronşit ve zatürreeden doğan şikayetleri giderir. İç organlarda biriken kanı dışarı çeker. Sofrada kullandığımız hardal ise hazmı kolaylaştırıp, kabızlığı önler.